120. ROCZNICA URODZIN ZENONA SZPIGLERA (1906-1985)
120 lat temu urodził się w Częstochowie Zenon Szpigler (1906-1985), pionier techniki światłowodowej w Polsce. Studiował na Politechnice Warszawskiej (1926-1935). Zajmował się zawodowo i prowadził prace badawcze w dziedzinie techniki i technologii kablowej w zastosowaniu do systemów teletransmisyjnych. Pracował w Ministerstwie Poczt i Telegrafów, był też dyrektorem Instytutu Łączności. W 1967 r został profesorem nadzwyczajnym. Od 1970 w Instytucie Telekomunikacji Politechniki Warszawskiej, gdzie prowadził prace badawcze i wdrożeniowe kabli światłowodowych. Działał w PAN, członek SEP. W 1939 r organizował łączność w walczącej Warszawie. W 1942 r. aresztowany przez gestapo przeszedł męczeńską drogę przez kilka obozów, ale przeżył.
Więcej:
Zenon Szpigler urodził się 01.01.1906 r. w Częstochowie. Ukończył szkołę średnią w Ostrowcu Świętokrzyskim w 1926 r. W 1927 r. rozpoczął studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Warszawskiej na specjalności słaboprądowej, uzyskując w 1935 r. stopień inżyniera. Po studiach podjął pracę w Biurze Kablowym Ministerstwa Poczt i Telegrafów. Zajmował się tam okręgowymi systemami teletransmisyjnymi, m.in. zaprojektował kable dla warszawskiego, wileńskiego i lwowskiego węzła, a także dla linii Zakopane-Kasprowy Wierch, kierował także budową tej linii. W 1937 r. zorganizował i objął kierownictwo laboratorium kabli dalekosiężnych. Po wybuchu wojny w 1939 r. został delegatem Ministerstwa Poczt i Telegrafów przy Dowództwie Obrony Warszawy. Zajmował się tam łącznością zarówno w obrębie Warszawy, jak i łącznością stolicy z resztą kraju. W czasie okupacji pracował jako technik Urzędu Telekomunikacyjnego w Warszawie, a potem w Laboratorium Miernictwa Elektrycznego Fabryki Kabli w Ożarowie. W 1942 r. został aresztowany, osadzony na Pawiaku, a potem przebywał w obozach koncentracyjnych Auschwitz-Birkenau, Gross-Rosen, Oranienburg, Dachau i Mauthausen.
W 1946 r. po powrocie do Polski wrócił do pracy w Ministerstwie Poczt i Telegrafów. Odbudowywał dalekosiężne sieci kablowe w Polsce. W latach 1948-1951 opracował nowe konstrukcje kabli, np. do telefonii 12- i 24-krotnej. Był wówczas kierownikiem Ekspozytury Kabli Międzymiastowych w Przedstawicielstwie Robót Telekomunikacyjnych. W 1950 r. zorganizował i objął kierownictwo Centralnego Biura Kabli Międzymiastowych, a w latach 1951-1953 był dyrektorem Centrali Kabli Międzymiastowych. W 1953 r. został powołany na stanowisko dyrektora generalnego w Ministerstwie Łączności, a w 1955 r. na podsekretarza stanu w tym Ministerstwie. W 1958 r. został dyrektorem Instytutu Łączności, pełniąc to stanowisko do 1970 r. Rozwijał tam badania naukowe i techniczne, a za osiągnięcia w tej dziedzinie mianowany został w 1967 r. profesorem nadzwyczajnym nauk technicznych. W 1970 r. przeszedł do pracy naukowej w Instytucie Telekomunikacji Politechniki Warszawskiej. Zajął się tam tematyką światłowodową, szczególnie kabli światłowodowych. Był inicjatorem zastosowania techniki światłowodowej sieciach telekomunikacyjnych w Polsce. Jego zespół w 1979 r. uruchomił pierwszą w Polsce i w krajach RWPG linię światłowodową. Był też autorem publikacji z tematyki telekomunikacyjnej.
Zenon Szpigler był członkiem SEP, a także przewodniczył Sekcji Telekomunikacyjnej Komitetu Elektroniki i Telekomunikacji PAN, wchodził też w skład Rady Naukowo-Technicznej przy Ministrze Łączności.
Zmarł 07.03.1985 r., został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.
Przygotowała Pracownia Historyczna SEP
na podstawie:
biogramu na stronie internetowej Wydziału Elektroniki i Technik Informacyjnych Politechniki Warszawskiej.
hasła w Wikipedii: https://pl.wikipedia.org/wiki/Zenon_Szpigler