110. ROCZNICA URODZIN STANISŁAWA BORKOWSKIEGO (1916-1987)
110 lat temu urodził się w Lublinie Stanisław Borkowski. Członek Honorowy SEP, działacz SEP od czasów studenckich, a później przez 22 lata prezes Oddziału Lubelskiego SEP. Działał również w skali ogólnokrajowej, m.in. jako skarbnik i wieloletni członek Zarządu Głównego SEP, współinicjator budowy Domu Technika w Lublinie. Od zakończenia II wojny światowej zaangażowany w odbudowę, a potem rozwój energetyki zawodowej Lubelszczyzny i Kieleckiego. Wykładowca WSI w Lublinie od początku jej powstania i współtwórca Wydziału Elektrycznego Politechniki. Lubelskiej. Absolwent Wydziału Elektrycznego Politechniki Warszawskiej.
Stanisław Borkowski urodził się 16 kwietnia 1916 r. w Lublinie. Po ukończeniu Gimnazjum im. Vetterów studiował na Wydziale Elektrycznym Politechniki Warszawskiej. Już w czasie studiów pracował w latach 1938–1939 w Elektrowni Miejskiej w Warszawie. Wybuch II wojny światowej przerwał jego edukację i zmusił go do powrotu do Lublina. W okresie okupacji niemieckiej pracował w komunalnej energetyce zawodowej. Równocześnie uczestniczył w działalności konspiracyjnej pod pseudonimem „Nowina”.
Po wyzwoleniu Polski wrócił do studiów na PW, uzyskując w 1952 r. dyplom magistra inżyniera elektryka. Od 1944 r. angażował się w odbudowę energetyki zawodowej. Jako przedstawiciel energetyki przy PKWN współorganizował odbudowę obiektów energetycznych przeznaczonych dla potrzeb wojska i przemysłu. W latach 1945–1958 zajmował kierownicze stanowiska w energetyce zawodowej. Kierował realizacją inwestycji związanych z budową sieci elektroenergetycznych, stacji wysokich napięć oraz sieci miejskich. Nadzorował również gospodarkę energią elektryczną w zakładach przemysłowych województw lubelskiego i kieleckiego. Szczególną rolę odegrał w rozwoju energetyki Lubelszczyzny, inicjując wiele przedsięwzięć organizacyjnych i technicznych.
W 1959 r. rozpoczął pracę w Biurze Projektowo-Badawczym Budownictwa Ogólnego „Miastoprojekt” w Lublinie jako projektant oraz główny specjalista instalacji i urządzeń elektrycznych. W przedsiębiorstwie tym pracował do przejścia na emeryturę w 1981 r.
Równolegle prowadził działalność dydaktyczną. Od 1965 r. był starszym wykładowcą w Zespole Elektrotechniki Przemysłowej Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Lublinie, a następnie w Politechnice Lubelskiej. Aktywnie wspierał rozwój szkolnictwa technicznego w Lublinie i należał do grona osób zaangażowanych w tworzenie Wydziału Elektrycznego oraz późniejsze powołanie PL.
Jeszcze przed wojną działał w Kole Studenckim SEP na PW. Po wojnie został członkiem Zarządu Oddziału Lubelskiego SEP, pełniąc funkcję wiceprezesa, a następnie od 1959 r. prezesa oddziału. Funkcję tę sprawował nieprzerwanie do 1981 r. Po rezygnacji z kierowania oddziałem otrzymał tytuł Honorowego Prezesa OL SEP. Działał także w strukturach centralnych SEP. Był członkiem Prezydium Centralnej Komisji i Sekcji Instalacji oraz Urządzeń Elektrycznych SEP, a w latach 1963–1987 członkiem Zarządu Głównego SEP. W latach 1981–1987 pełnił funkcję skarbnika SEP i członka Prezydium Zarządu Głównego. Uczestniczył również w pracach NOT. Był współinicjatorem budowy i rozwoju Domu Technika w Lublinie oraz organizacji laboratoriów Biura Badań Jakości SEP.
Za działalność zawodową, społeczną i stowarzyszeniową otrzymał liczne odznaczenia państwowe i branżowe, m.in. Krzyż Komandorski OOP, Złoty Krzyż Zasługi, Złotą i Srebrną Odznakę Honorową SEP oraz NOT. W 1981 r. nadano mu godność Członka Honorowego SEP.
Zmarł 24 marca 1987 r., pochowany na Cmentarzu przy ul. Lipowej w Lublinie.
Przygotowała Pracownia Historyczna SEP
na podstawie:
• Centralne Archiwum SEP, Teczka z życiorysami Członków Honorowych SEP
• R. Drozd, A to już 80 lat. 80 lat Oddziału Lubelskiego SEP, Lublin 2016
• R. Drozd, 70 lat z lubelską elektryką.70-lecie Oddziału Lubelskiego SEP, Lublin 2006
Zdjęcie tytułowe: Stanisław Borkowski (źródło: 70 lat z lubelską elektryką…, s. 206)